زردآلو

 

طبقه بندی علمی

فرمانرو: گیاهان

گیاهان گلدار

دولپه ای های نو

رزیدها

راسته: گل سرخ سانان

تیره: گلسرخیان

سرده: پرونوس

زیرسرده: Prunus

بخشه: Armeniaca

گونه: P.armeniaca

نام علمی: Prunus armeniaca

جزو درختان میوه ده می‌باشد. به نقل از برخی منابع بومی چین می‌باشد و گفته می‌شود هنوز هم به صورت وحشی در این مناطق می‌روید و درخت در اوائل قرن اول میلادی به آسیا و اروپا راه یافته ، در برخی منابع دیگر نیز زادگاه اصلی این درخت را ارمنستان، ایران و مصر معرفی کرده اند . درخت زردآلو تا ارتفاع ۵ متر می‌رسد. این درخت دارای برگهای خزان کننده به شکل قلب نوک تیز و به رنگ سبز روشن مایل به زرد می‌باشد و جوانه های زردآلو نسبت به جوانه های سایر دانه‌دارها کوچکتر است٬ برگهای انتهایی نیز به رنگ قرمز دیده میشوند که یک مشخصه برای شناسایی این درخت است. شکوفه‌های زردآلو درشت٬ تک گله و دارای دنباله دراز هستند و به رنگ سفید متمایل به قرمز است٬ این درخت دارای گلهای مذکر و مونث است. میوه آن گوشتی و زرد رنگ ، با طعمی مطبوع و شیرین بوده و در اواسط تابستان می رسد و به همین دلیل به آن طلای تابستان نیز می‌گویند٬ لازم به ذکر است که میوه درخت زردآلو بیشتر روی شاخه های یک ساله قوی دیده می شود. هسته زردآلو صاف قهوه ای و بیضی شکل است. در داخل هسته مغز آن قرار درد که طعم آن گاهی شیرین و گاهی تلخ می باشد و دارای 40 درصد روغن ، مقداری پروتئین ، قند و ویتامینهای آ و ث و کبالت می‌باشد .

در این میوه گل کامل است و قسمت خوراکى میوه جدار رشد کرده تخمدان است. زردآلو، از نظر نیازهاى محیطی، بسیار شبیه به هلو است ولى کمتر از آن به سرماى زمستانه نیاز دارد (۳۰۰۰-۱۰۰۰)ساعت دماى کمتر از هفت درجه سانتى‌گراد). در بهار، گل‌هاى زردآلو از اکثر میوه‌هاى دیگر زودتر باز مى‌شود و به همین دلیل باید این گیاه را در نقاطى کاشت که سرماى دیررس بهاره وجود نداشته باشد. ریشه زردآلو، در برابر غرقاب شدن بسیار حساس است و خاک‌هاى نسبتاً سبک لمونى شنى که داراى زهکشى کامل باشند براى آن ارجح است. 4 تا ۶ سال پس از کشت، گل‌ زردآلو به‌طور جانبى روى قسمت یک‌ساله سیخک‌هاى کوتاه به‌وجود مى‌آید. هر سیخک پس از سه سال باروری، خشک مى‌شود؛ بنابراین باید زردآلوى بالغ را هر سال براى حذف سیخک‌هاى خشک شده و تحریک درخت به تولید شاخه‌هاى میوه‌دهنده جدید، پیرایش سبک کرد. فاصله کشت درختان زردآلو ۷-۶ متر است و در ایران، مى‌توان از یک باغ خوب انتظار حدود ۲۵ تن محصول در هکتار را داشت. چون گرده زردآلو چسبناک است باد در گرده‌افشانى آن نقشى ندارد و این امر توسط حشرات انجام مى‌شود. کندوگذارى در بالا بردن میزان محصول بسیار مؤثر است. اکثر ارقام زردآلو خودبارور هستند و نیازى به درخت گرده‌زا ندارند.

این درخت در هوای معتدل گرم بهتر از نقاط دیگر رشد می کند در نقاط سرد باید آن را در مقابل آفتاب کاشت. در زمینهای قابل نفوذ و گرم٬ بهتر از زمینهای رسی و مرطوب رشد کرده و محصول می‌دهد.درخت زردآلو در سال‌های اول رشد و بخصوص در فصل رشد به آبیاری فراوان نیاز دارند. لازم به توضیح است که آبیاری این گیاه به روش کرت بندی نباید صورت گیرد زیرا هم به ریشه‌ها اجازه تنفس داده نمی شود و هم از طریق تماس مستقیمی که طوقه با آب دارد درخت را بیمار می کند. در باغ زردآلو٬ فاصله بین این درختان از یکدیگر ۶ تا ۷ متر منظور می گردد پایه های انتخابی برای زردآلو ، بادام و هلومی باشد ولی پایه زردآلو مناسبتر است.

درختِ زردآلو از هستۀ آن پرورش داده می‌شود، یعنی‌‌ همان شیئِ سنگ مانندی که در وسطِ میوۀ آن قرار دارد. ۳ تا ۴ سال نیز طول می‌کشد تا گیاه از مرحلۀ نهال بودن به درختی که بارِ میوه می‌دهد، انتقال یابد. مانندِ سایرِ درختانِ میوه مردم دوست ندارند که این مدتِ طولانی را منتظر بمانند؛ آن‌ها به گلخانه‌ها رفته و درخت هایِ جوانِ زردآلو را خریداری می‌کنند و در باغ یا باغچه‌شان می‌کارند. درختانِ کوچکی که در گلخانه‌ها موجودند، دو سال سن دارند. درختِ کوچکی که از گلخانه خریداری می‌کنید به دو سالِ دیگر زمان نیاز دارد تا اولینِ بارِ میوۀ خود را تولید کند.

 

 

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *