شاه توت

شاه توت

طبقه بندی علمی

فرمانرو: گیاهان

Division: گیاهان گلدار

رده: دولپه ای های نو

زیررده: رزیدها

راسته: گل سرخ سانان

تیره: موراسه

تبار: Moreae

سرده: Morus

گونه: M.nigra

نام علمی: Morus nigra

میوه شاتوت بزرگتر از توت سفید است و رنگ آن قرمز تیره یا ارغوانی و مزه‌اش ترش و شیرین و مطبوع است.
شاه توت میوه ای است نسبتاً کوتاه و کلفت که بسیار پر آب، با مزه، بین ترش و شیرین تا شیرین و بعد از رسیدن به رنگ سیاه آلبالویی خیلی تیره در می آید. اندازه و قطر میوه بیشتر از توت سفید است.

درخت شاه توت را بومی ایران و ترکیه می دانند. اما منشأ درخت توت سفید از چین است. چوب این درخت مشابه چوب توت سفید است و همان کیفیت و مصارف را دارد. میوه این گونه ارزش زیادی دارد و در درمان ناراحتی های ناشی از چربی خون و اسید اوریک بسیار مؤثر است.

درخت شاه توت، درختی است با ارتفاع 8 تا 12 متر و قطر 50 تا 60 سانتی متر. رنگ پوست تنه آن قهوه ای یا خاکستری متمایل به سیاه است و شاخه هایش تا اندازه ای سبز روشن با دانه های فراوان روی پوست آن است و در صورت بریدن شیره از آن ترشح می شود. درخت اغلب پر رشدتر و بلندتر از توت سفید است. یک درخت شاه توت در زمستان برگ هایش را می ریزد، تنه اش معمولاً کوتاه است و در صورت مسن بودن تاجش خیلی بزرگ می شود تا آنجا که در نهایت حتی 600 متر مربع از سطح زمین را می پوشاند. این درخت می تواند بیش از 200 سال عمر کند. درخت از فروردین تا اردیبهشت گل می دهد و میوه از تیرماه می رسد و در نواحی سرد، میوه دهی تا شهریور ادامه دارد. میوه شاه توت به سختی از درخت کنده می شود. میوه های شاه توت را معمولاً خشک نمی کنند و تنها به صورت تازه مصرف می شوند.

در شاه توت گل ها به همراه برگ ها ظاهر می شوند. شاه توت حدود 10 تا 18 روز دیرتر از توت سفید به گل می نشیند. این تأخیر موجب مقاومت این گونه به سرمای دیررس بهاره در مقایسه با توت سفید شده است.
اما درخت شاه توت به طور کلی طالب اقلیم معتدل است و از سرمای خیلی شدید آسیب می بیند. میوه های شاه توت در نواحی گرمتر شیرین تر می گردند. این درخت تا ارتفاع 1500 متر از سطح اقیانوس ها و بیشتر می تواند به خوبی رشد کند و میوه فراوان بدهد. درخت شاه توت در برابر خاک های فقیر در مقایسه با بسیاری از گونه های دیگر بردباری بیشتری نشان می دهد. اما خاک های خیلی سبک با زهکشی خوب را ترجیح می دهد.

توت ها هوای گرم و خاک های شن ماسه ای و به خوبی زهکشی شده را می پسندند و نیاز به آبیاری چندانی هم ندارند. شاه توت را معمولاً از طریق قلمه زدن تکثیر می کنند. قلمه ها را معمولاً از شاخه های قوی و جوان تهیه می کنند. علاوه بر قلمه زدن شاه توت را می توان از طریق بذر، خواباندن و پیوند زدن نیز اضافه کرد. در صورت مناسب بودن شرایط و ملایم بودن هوا بذرهایی که در اوایل بهار کاشته شوند تا پاییز جوانه های جوانی تولید خواهند کرد. توت ها در سال های ابتدایی زندگی تنها مقادیر اندکی میوه تولید می کنند اما با گذشت سال ها بر میزان محصول آنها افزوده می شود و تا پیش از آنکه سن درخت به 15 برسد، انتظار چندانی از آن نمی توان داشت. شایع است که قدیمی ترین درختان بهترین توت ها را به بار می آورند. بد نیست بدانید که کمتر درختی قادر است به اندازه توت در برابر شرایط فرسایند و فضای بسته باغ های شهری مقاومت کند. درختان توت معمولاً به سادگی از بین نمی روند و نمونه های کهنسال را می توان با هرس کردن و مراقبت های ویژه دوباره احیا کرد.

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *