گیلاس

 

طبقه بندی علمی

فرمانرو: گیاهان

Division: گیاهان گلدار

رده: دولپه ای ها

راسته: گل سرخ سانان

تیره: گل سرخیان

سرده: پرونوس

زیرسرده: Cerasus

گیلاس (Cherry) میوه‌ایست کوچک، شیرین و آبدار در رنگ‌هایی از زرد تا قرمز مایل به سیاه با هسته‌ای‌ سخت و کوچک که توسط گوشت میوه احاطه شده است. گیلاس از میوه‌هایی است که در اواخر فصل بهار و اوایل تابستان می‌رسد.

گیلاس میوه درخت گیلاس است که با دمی نازک و سبز رنگ به شاخه درخت اتصال می‌یابد. درخت گیلاس با نام علمی «Cerasus avium»، از گروه درختان خزان‌پذیر و برگ‌ریز است. این درخت ارتفاع کمی دارد و دارای شاخه‌های صاف بدون خار و قرمز مایل به قهوه‌ایست. درخت گیلاس دارای برگ‌های سبز تقریباً درشت لبه‌دار می‌باشد. قبل از آن که درخت گیلاس‌ به بار بنشیند و میوه بدهد، بر روی شاخه‌های آن گل‌های کوچکی به رنگ سفید یا صورتی می‌رویند.

سطح پراکندگی و انتشار درخت گیلاس بسیار وسیع به این معنا که در آب و هوای گرم و معتدل و سرد و معتدل سبز شده و محصول کافی می‌دهد اما با این وجود، بهترین هوا برای رویش و رشد این درخت، نقاط معتدل سرد مانند نواحی کوهستانی می‌باشد. با توجه به این که گیلاس در مقابل پوسیدگی قهوه‌ای حساس می‌باشد، باید در مکانی که آب و هوای برای توسعه این بیماری، خیلی سرد یا خیلی خشک می‌باشد کشت گردد. مناسب‌ترین مناطق برای درخت گیلاس مناطقی با باران‌های زمستانه خوب و تابستان‌های خشک و خنک می‌باشد.

درخت گیلاس در هر نوع زمینی می‌روید و به رشد کافی می‌رسد اما زمین‌های رسی مرطوب یا زمین‌های خیلی خشک برای آن مناسب نیستند. برای کاشت درخت گیلاس باید توجه نمود که رو به جنوب یعنی نقاطی که در مقابل آفتاب قرار می‌گیرد، کشت نشود.

بهترین شاخص برای رسیدگی محصول درخت گیلاس، نیروی لازم برای جدا کردن میوه از درخت است به این معنی که زمانی که میوه می‌رسد، اتصال بین شاخه میوه سست شده و نیروی نیروی کمی برای جدا کرده میوه از درخت مورد نیاز است.

خاکهای با بافت سنگین به هیچ عنوان برای گیلاس – بخصوص زمانی که از پایه محلب استفاده می شود – مناسب نیست. بهترین بافت خاک برای کشت گیلاس رسی شنی با مقدار مناسب از مواد آلی و PH برابر 6 تا 7 است.

دو نوعِ اصلی از گیلاس وجود دارد:

گیلاسِ شیرین: یعنی‌‌ همان گیلاسی که به صورتِ تازه از درختتان می‌خورید. پرورش دهندگانِ خانگی این نوع را ترجیح می‌دهند چون می‌توانند آن‌ها را به صورتِ تازه میل کنند.

گیلاسِ ترش: که در پخت و پز استفاده می‌شود. این نوع از گیلاس اغلب توسطِ کشاورزانِ حرفه‌ای در باغ هایِ میوه پرورش داده می‌شود.

درختِ گیلاس از دانه‌اش رشد می‌کند. یعنی‌‌ همان هسته‌ای که در وسطِ میوه گیلاس قرار دارد. اگر تعدادی از این دانه‌ها را در باغ بکارید، سالِ بعد نهال هایِ کوچکی از این گیاه را در باغ‌تان مشاهده خواهید کرد؛ اما امروزه بسیاری از مردم این نهال‌ها را به صورتِ آماده از گلخانه‌ها تهیه می‌کنند. آن‌ها 10 تا 20 سانتی‌متر ارتفاع دارند و چند سال طول می‌کشد تا محصول دهیِ خود را آغاز کنند. شما همچنین می‌توانید شاخه هایِ گیلاس را به درختانِ میوه دیگر پیوند بزنید.

چگونه درختِ گیلاس را پرورش دهیم؟ 

پس از اینکه نهالِ گیلاس‌تان در باغ یا باغچه‌تان مستقر شد و پا گرفت، دیگر به خوبی و با توجه و مراقبتِ اندکی به رشدِ خود ادامه خواهد داد. در سال هایِ اولیه عمرِ درخت از تقویت کننده هایِ جامد (که به آرامی آزاد می‌شوند) استفاده کنید تا رشدِ سالم و سریعِ آن را تضمین نمائید.

هر بهار قبل از اینکه جوانه‌ها باز شوند، درختتان را با روغن هایِ مخصوص اسپری کنید. این کار بسیاری از آفات را از بین می‌برد. سپس در صورتی که مشکلی در موردِ آفات یا بیماری‌ها وجود دارد به طورِ مکرر در طولِ فصلِ رشد نیز درختتان را با اسپری هایِ مخصوصِ آن سمپاشی کنید. توصیه می‌کنیم که از اسپری یا سمپاشی کردنِ درخت در زمانِ نزدیک به برداشتِ محصول پرهیز کنید. از هر ماده‌ای که برایِ اسپری کردن استفاده می‌کنید، بر طبقِ دستورالعملِ نوشته شده بر رویِ برچسبِ آن استفاده کنید.

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *