لیموترش

 

طبقه بندی علمی

فرمانرو: گیاهان

گیاهان گلدار

دولپه ای های نو

رزیدها

راسته: افراسانان

تیره: سدابیان

سرده: مرکبات

گونه: C.limon

نام علمی: C.limon

درخت (در واقع درختچه) لیمو در مناطق گرمسیر (آب و هوای مدیترانه‌ای) می‌روید و تنها درختی است که تقریباً همیشه میوه، گل و برگ دارد. درخت لیمو که در برخی مواقع ارتفاع آن به 4 نیز متر می‌رسد، دارای شاخه‌های بلند به همراه برگ‌های سبز پهن، مات و بیضی شکل است. گل‌های معطر درخت لیمو از درون سفید و از بیرون ارغوانی رنگ هستند. درختی است کوچک و به ارتفاع 4 تا 5 متر که ریشه ای قوی,  منشعب و به رنگ سفید مایل به زرد دارد. ساقه ان راست, دارای شاخه های خاردار (مخصوصا” در انواع نیمه وحشی) و برگهایش متناوب, شفاف, به رنگ سبز مایل به زرد, دندانه دار یا کامل است.میوه اش به رنگ زرد روشن(پس از رسیدن) دارای پولپ ترش مزه و مطبوع و محتوی دانه هایی با طعم بسیار تلخ می باشد.

نور: درختان لیمو ترش را باید در مکانی با نور کامل و مستقیم آفتاب کاشت یعنی در مکان کاشت باید رزوانه حداقل ۸-۶ ساعت نور مستقیم آفتاب وجود داشته باشد. کمبود نور از جمله دلایل ریزش گلها و یا حتی در صورت شدید بودن این مسئله عدم گلدهی درخت است . البته نور بیش از اندازه و بیش از ۱۲ ساعت در طی روز به خصوص در مناطقی که تابستانهای گرمی نیز دارند موجب سوختن نوک و حاشیه برگها و ریزش غنچه های گل می شود. نبابراین در چنین مناطقی بهتر است که گیاه را در جایی بکاریم تا از سایه در طی بعد از ظهر برخوردار باشد.

دما: درختان لیمو ترش به طور کل در مقایسه با سایر مرکبات به سرما حساسیت بیشتری دارند اما در میان آنان لیموترش شیراز تحمل بیشتری نسبت به سرما از خود نشان میدهد. مثلا لیمو ترش مازندرانی دما را تا حدود ۴- درجه تحمل می کند و بعد از برگهایشان خواهد ریخت اما لیمو ترش شیراز در ۵/۶- این اتفاق برایش روی می دهد و در ۷- درجه سانتیگراد درخت از بین خواهد رفت. اما توجه کنید اگر بخواهیم آسیبی در اثر سرما به این گیاه وارد نشود بهتر است که اصلا دما در طی زمستان زیر صفر نزول نکند. زیرا در چنین شرایطی و دمایی، قطعا به گلها و میوه های جوان این گیاهان آسیب می رسد و از بین خواهند رفت. درختان لیمو ترش همانند سایر درختان میوه نیاز سرمایی دارند تا بتوانند توانایی تولید گل و میوه را بدست آورند و نیاز سرمایی آنان ۳۰۰ ساعت دمای زیر ۲۰ درجه است که البته چندان هم سرد نیست و بهتر است کلمه هوای خنک را برای آن استفاده کرد.البته برخی منابع علمی دمای مناسب برطرف شدن نیاز سرمایی این درختان را حدود ۱۵ درجه اعلام کرده اند. همچنین این درختان به طور کل در مناطقی که تابستانهای نسبتا خنکی دارند بهتر رشد می کند و با تابستانهای بسیار گرم سازگاری ندارد مگر اینکه از آبیاری مناسب و همچنین محافظت از نور در طی بعد از ظهر برخوردار باشد.

خاک: درختان لیمو خاکی با زهکش خوب و کمی اسیدی نیاز دارند. یعنی در مناطقی که خاک گچی است (اسیدیته بیش از ۵/۷) این درختان رشد خوبی نخواهند داشت. همچنین این درختان بخصوص لیمو ترش مازندارنی خاکهای فقیر را به خوبی تحمل کرده و در این خاکها رشد می کنند. فاصله کاشت درختان لیمو حدود ۷-۶ متر از یکدیگر است. کوددهی این درختان در سه مقطع زمانی در طی سال انجام می شود که این مقاطع عبارتند از اواخرزمستان/ اوایل بهار – اواخر بهار/اوایل تابستان – اواخر تابستان) .

هرس: برنامه هرس این درختان از زمان جوانی اکثرا به منظور جلوگیری از بلند شدن انان و کنترل ارتفاع آنان انجام می شود به نحوی که حداکثر تا حدود ۵/۳ متر باقی بمانند. تا زمانی که درخت به ارتفاع دلخواه نرسیده است معمولا هرسی نیز انجام نمی شود مگر در حد قطع شاخه هایی که مرکز درخت را بسیار شلوغ کرده اند و یا شاخه هایی که با هم در تماس هستند و مزاحم رشد هم می باشند و یاشاخه های سرمازده و آسیب دیده. در طی دوران رشد این درختان ساقه ها بسیار بلند و پر رشد که معمولا محصول چندانی نیز تولید نمی کنند، به اندازه یک سوم یا یک چهارم طولی که دارند سرزنی می شوند تا رشد ساقه های جدید تحریک شود.بهترین زمان هرس نیز بعد از اوج میوه دهی و قبل از اوج گلدهی بعدی است.

زمان جمع‌آوری گیاه 2 تا 3 بار در سال و معمولاً در ماههای خرداد و مرداد و مهر صورت می گیرد. پس از جمع آوری محصول شاخه های برگدار گیاه را قطع می نمایند و سپس آنها را به طور طبیعی به صورت دسته و به وضع آویخته در انبارهای مخصوص قرار می دهند به نحوی که جریان هوا در آن محل برقرار باشد. پس از خشک شدن برگها را از شاخه ها جدا می نمایند. جهت بدست آوردن اسانس معمولاً از برگهای تازه و سرشاخه های جوان استفاده به عمل می آید.

 

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *